Cabaretophet.net

Na tijdenlang steeds weer hetzelfde gedaan te hebben, nu meer van hetzelfde (met taalvauten en alles), maar andere opzet en makkelijker te onderhouden?

Denkt u eraan!...

Gezien...

Ernst van der Pasch


www.ernstvanderpasch.nl


Leo Bassie


Hommage aan Bram


Archieven

01 Okt - 31 Okt 2003
01 Nov - 30 Nov 2003
01 Mei - 31 Mei 2004
01 Jun - 30 Jun 2004
01 Jul - 31 Jul 2004
01 Aug - 31 Aug 2004
01 Sep - 30 Sep 2004
01 Okt - 31 Okt 2004
01 Nov - 30 Nov 2004
01 Dec - 31 Dec 2004
01 Jan - 31 Jan 2005
01 Feb - 28 Feb 2005
01 Mei - 31 Mei 2005
01 Jun - 30 Jun 2005
01 Sep - 30 Sep 2005
01 Jan - 31 Jan 2006
01 Apr - 30 Apr 2006
01 Aug - 31 Aug 2006
01 Sep - 30 Sep 2006

Links

Zwartekat
Cabaretlinks

Powered byPivot - 1.30.1: 'Rippersnapper' 
XML Feed (RSS 1.0) 

+ 9 - 2 § Ernst van der Pasch - Scherp blijven

Gezien: 24 september, Leiderdorp, Muzenhof

De eerste voorstelling van het theater van dit seizoen en het is schandelijk! Niet de voorstelling natuurlijk, daar stond Ernst van der Pasch met de voorstelling "Scherp blijven".

"Scherp blijven" is het derde theaterprogramma van deze "bekend van de TV" cabaretier. Maar in tegenstelling tot veel van zijn collega's zoekt Van der Pasch naar het diepere verhaal, waarmee hij zich (voor mij) in het rijtje van Jan Jaap van der Wal, Andre Manuel en Theo Maassen mag scharen. En het is dat diepere verhaal dat mij ook in deze voorstelling zo enorm aanspreekt.

"Scherp blijven" is het verhaal van een man die alleen maar doe wat hij wil. Geen grenzen, geen beperkingen, een eigen wil en doorzetting. Op een podium staat een jonge cabaretier de longen uit zijn lijf te schreeuwen. Schreeuwen tegen een (in dit geval) rustig publiek. Ze aan te sporen om keuzes te maken. Nu en later!  In de zaal krijg je het gevoel van de predikant die zijn schapen wil behoeden door ze aan het denken te zetten. En al is er dan maar één geloof voor hem hij predikt het met passie. Hij sleept je mee aan de haren in het verhaal van zijn vriendschap, het geloof en liefde. En de voorstelling roept nog meer vragen op dan dat ze beantwoord. En dat is mooi!

Ik zag deze voorstelling in de try-out toen Ernst nog aan het zoeken was naar de juiste volgorde, maar toen was ik al enorm onder de indruk. En nu is het een rond, vol en smakelijk verhaal geworden. Het herkend, confronteert en intrigeert.

Je gaat dus niet rustig naar huis en zou het niet mooi zijn als we dat eens wat vaker deden!

Waarom was het dan schandelijk? Nou, de zaal zat niet vol! En dat zou niet mogen!

+ 4 - 2 § Leo Bassie - Vendetta

Gezien: 22 september 2005, Delft, De Veste

Dit is een van de moeilijkste dingen die ik in tijden heb geschreven. Niet omdat het slecht was, niet omdat de nieuwe comedygod op aarde is geland, maar juist omdat het van alles wat is en ik, ruim anderhalf uur na de voorstelling, nog steeds niet weet wat ik ervan moet zeggen.

Laat we met het meest simpele beginnen: Ga naar deze voorstelling! Hoewel ik er zelf nog niet uit ben hoe ik dit in een hokje moet gaan duwen, kan ik nu al zeggen dat ik geen spijt heb dat ik naar deze voorstelling ben gegaan. Er zit zoveel in deze voorstelling dat ik niet anders kan zeggen dan dat het zeker een interessante avond beloofd op te leveren!

Iets over de voorstelling zelf (zonder dan ook maar iets weg te geven, ben verdomme Henk van Gelder niet): Leo Bassie is een 55 jarige man die reeds een aantal programma's achter zijn naam heeft staan. Hij staat aangekondigd als shock-comedian, een term waar ik niet heel gelukkig van wordt. Bassie is qua uiterlijk een korte man met een gezonde liefde voor voedsel, als ik op zijn figuur moet afgaan. En hij is begenadigd met het flexibele voorkomen van een clown, en zo beschrijft hij zichzelf ook. Een terechte beschrijving moet ik toegeven.

Zijn show bestaat uit een aantal verhalen die een serie van clowneske, fysieke onderdelen omlijnen. En hierin zit dan ook gelijk waar het voor mij begint te wringen. De clowneske middelen, want dat zijn het, zitten technisch zeer vernuftig in elkaar en zijn dan ook de sterkste beelden uit de voorstelling. Daartegenover zijn de verhalen niets anders dan de noodzakelijke rustpauzes die de man nodig heeft (zo lijkt het tenminste). Natuurlijk probeert hij de verhalen een zekere diepte mee te geven door ze van een maatschappij kritisch 'frontje' te voorzien, maar daarvoor missen ze de scherpte. Dus wat dat betreft stelde de aankondiging me teleur. Daarin tegen slaagt de man er wel in om het publiek op het puntje van de zitting te houden door ze juist de kant op de sturen waartegen hij ageert, en dat vind ik dan weer fantastisch. In de voorstelling wisselen de beelden die je van de man krijgt elkaar snel af. Manisch als hij briesend over het podium loopt, verdrietig als hij zich op het eind in zijn ware ik toont, hoopvol in zijn verhalen en  depressief als hij zit uit te hijgen.

En dat is ook de reden dat ik er niet uit kan komen. Als geheel een mooie voorstelling, met een aantal enorm mooie momenten gevangen in kooi van matig. Anders kan ik het niet beschrijven... Hij heeft mij op geen moment geshockeerd, maar hij heeft me wel geboeid!

Maar mijn mening is wel duidelijk: Ga zien, die mag je niet gemist hebben. Al is het het laatste wat je doet! ;-)

+ 3 - 4 § Hommage aan Bram

Na een verlate start van een half uur (wat de temperatuur in de zaal volgens mij weinig goed deed) begon gisterenavond in Carré de Hommage aan Bram. Ik had de eerdere voorstellingen niet gezien en door toeval kon ik gisterenavond dan wel aanwezig zijn. In de zaal een hoop bekende gezichten en een, ik kan het nauwelijks anders beschrijven, gespannen sfeer.

Over de voorstelling zelf kan ik urenlang niets zeggen. Voor mijn reisgenote was het een mooie avond, al was zij niet bekend met het meeste werk. Voor mij, tot mijn grote verbazing, een emotionele avond. Heb gelachen, gehuild en genoten. Het ene moment zit je lekker mee te zingen in je stoel en het andere moment lopen de koude rillingen (een verademing in de warme zaal van gisternavond) over je rug. Er waren veel uitschieters, en slechts 2 tegevallers (Peter Heerschop en Viggo Waas) welke de mooiste teksten toch heel geforceerd eruit kregen.

Waarlijk een mooie avond... de komende voorstellingen die ik ga bezoeken zullen ongetwijfeld schril afsteken ... nou ja, even doorbijten dan maar!